Wiersz na luty:
„Kto to?”
H. Ożogowska
Na podwórku już od rana
dziwny gość zawitał.
Nie rusza się, nic nie mówi,
o nic nie pyta.
Twarz okrągła, nos – kartofel,
oczy – dwa węgielki,
szyi nie ma,
nóg nie widać,
a jak beczka wielki.
Koszyk stary, jak kapelusz
ma na czubku głowy.
Czy już wiecie kto to taki?
To bałwan śniegowy!
Wiersz na styczeń:
Droga Babciu i Dziadku,
z okazji Waszego święta
życzę Wam dużo zdrowia,
dobrego samopoczucia, miłości,
oraz aby każdy dzień przynosił Wam uśmiech i radość.
Kochana Babciu i Dziadku,
życzymy dużo zdrowia,
młodzieńczej energii i pociechy z wnuków.
Sprawiliście, że moje dzieciństwo było kolorowe i szczęśliwe.
Wiersz na grudzień:
„Świąteczne życzenia”
autor nieznany
Małą gwiazdkę przed świętami
Przyjmij proszę z życzeniami
Może spełni się marzenie
Białe Boże Narodzenie
Lub, gdy przyjdzie Ci ochota
Niech to będzie gwiazdka złota
Bo, gdy spada taka z nieba
Wtedy zawsze marzyć trzeba
No, a jeśli tak się zdarzy,
Że srebrzysta ci się marzy
Możesz także taką zdobyć
I choinkę nią ozdobić
Świąt radosnych,
przeżyć wzniosłych,
w zdrowiu, szczęściu i miłości.
Wiersz na listopad:
„Katechizm polskiego dziecka”
W. Bełza
— Kto ty jesteś?
— Polak mały.
— Jaki znak twój?
— Orzeł biały.
— Gdzie ty mieszkasz?
— Między swemi.
— W jakim kraju?
— W polskiej ziemi.
— Czym ta ziemia?
— Mą Ojczyzną.
— Czym zdobyta?
— Krwią i blizną.
— Czy ją kochasz?
— Kocham szczerze.
— A w co wierzysz?
— W Polskę wierzę.
— Coś ty dla niej?
— Wdzięczne dziecię.
— Coś jej winien?
— Oddać życie.
Wiersz na październik:
chętnie je zaraz wszyscy zbierają.
Pięknie korale ma jarzębina,
to znak, że jesień już się zaczyna.
Wiersz na wrzesień:
„Sówki”
My jesteśmy małe sówki
Pracowite jak te mrówki.
Bystre oczy, mądre główki
Takie cechy mają sówki.
Kiedy Pani woła uhu
To siedzimy już bez ruchu.
(wiersz zaczerpnięty z internetu)
















